ماه محرّم، ماه حماسه و ماتم

ماه محرّم، ماه غم و اندوه اهل بيت(عليهم السلام) و شيعيان آنهاست و ماه شهادت و يادآورى دلاورى ها و شجاعت ها و ايثارهاى سيّدالشّهدا امام حسين(عليه السلام) و ياران باوفاى او در كربلاست; در حديثى از امام على بن موسى الرّضا(عليهما السلام) آمده است كه فرمود: «هنگامى كه ماه محرّم فرا مى رسيد، كسى پدرم را خندان نمى ديد و همواره محزون و غمگين بود،تا روز دهم يعنى روز عاشورا; آن روز روزِ مصيبت و حزن و اندوه و گريه پدرم بود و مى فرمود: امروز روزى است كه حسين(عليه السلام) شهيد شده است».(1)
سزاوار است همه ارادتمندان اهل بيت(عليهم السلام) با تشكيل مجالس سوگوارى، هرچه باشكوهتر در تعظيم اين شعائر بكوشند، و خطباى گرامى فلسفه شهادت آن بزرگواران و آثار مهمّ آن را براى بقاى اسلام و تشيّع، شرح دهند; مخصوصاً جوانان و نوجوانان خود را با اين مراسم آشنا كنند و در انجام اين مراسم از آنچه كه مايه وهن مذهب در نظر دوست و دشمن مى شود، جدّاً بپرهيزند، و توجّه داشته باشند كه عاشورا و مراسم حسينى است كه اسلام را زنده نگه داشته است، و هر سال خون تازه اى در عروق اسلام جارى مى سازد، و تا مراسم حسينى، پرشور و پرشكوه برپاست، آسيبى به اسلام نخواهد رسيد.
....................................................................................................
1. امالى صدوق، صفحه 128، حديث 2.